L, U, T ve Z şeklindeki alanlar • Girintili ve çıkıntılı odalar • Kör köşeler • Uzun salonlar • Teknik yerleşim çizimleri • Avrupa standartları • Örnek hesaplamalar

Bir yangın algılama sisteminin doğru tasarlanabilmesi için korunacak alanın yalnızca yüzölçümünü bilmek yeterli değildir. Alanın şekli, uzunluğu, genişliği, köşeleri, girintileri ve çıkıntıları da hesaplamaya dâhil edilmelidir.

Yangın sistemlerinde sık karşılaşılan bir hata, düzensiz bir alanın toplam metrekaresini hesaplayıp bu değeri dedektör başına kabul edilen alan sınırına bölmektir.
Örneğin bir bina katının 150 m² olduğunu düşünelim. Bu alan 10 × 15 metre ölçülerinde düz bir dikdörtgen olabilir. Ancak aynı 150 m² alan L şeklinde, birden fazla kola ayrılmış, uzun ve dar bağlantıları bulunan veya girintili çıkıntılı bir mimariye de sahip olabilir.
Bu iki alanın dedektör ihtiyacının aynı olacağı garanti edilemez.
Duman dedektörü, yangının oluşturduğu dumanın kendisine ulaşmasıyla çalışır. Bu nedenle yangın başladığında dumanın hareketini engelleyen veya değiştiren yapı elemanları, cihazın algılama süresini ve uygun konumunu etkileyebilir.
Düzensiz mahallerde dikkate alınması gereken temel unsurlar şunlardır:
Temel kural: Düzensiz bir alanda dedektörün kapsama alanı, yalnızca metrekaresine bakılarak değil, korunması gereken tavan noktalarının tamamı dikkate alınarak kontrol edilmelidir.
Önceki bölümlerde açıkladığımız gibi Avrupa'da birden fazla yerleşim yaklaşımı bulunmaktadır.

| Hesaplama ölçüsü | CEN/TS 54-14:2018 | BS 5839-1:2025 |
|---|---|---|
| Noktasal duman dedektörü yatay algılama mesafesi | 6,2 m | 7,5 m |
| Düzenli kare yerleşimde merkezler arası | Yaklaşık 8,8 m | Yaklaşık 10,6 m |
| Düzenli kare yerleşimde sınır duvara uzaklık | Yaklaşık 4,4 m | Yaklaşık 5,3 m |
| Yaklaşık kare ızgara alanı | 77 m² | 112 m² |
CEN/TS 54-14:2018'in 6.5.2.3 maddesi noktasal duman dedektörleri için 6,2 metre mesafe sınırını belirtir. İngiliz BS 5839-1:2025 uygulama rehberlerinde 7,5 metre referansı bulunmaktadır.
Bu bölümde ayrıntılı örnek hesaplamaları ağırlıklı olarak 6,2 metre CEN mesafe referansıyla yapacağız.
Böylece bütün örnekler aynı geometrik ölçüte göre açıklanacak. Bazı uygulamalarda İngiliz yönteminin nasıl farklı sonuç verdiğini ayrıca göstereceğiz.
Ancak bu değerleri Türkiye'de bir projenin otomatik olarak onaylanacağı garantisi olarak sunmuyoruz. Uygulanacak güncel TS standardı, proje şartları ve ürün montaj sınırları birlikte doğrulanmalıdır.
Dikdörtgen bir alanda dedektörün merkezden köşeye uzaklığını hesaplamak kolaydır.

Oda uzunluğu \(L\), genişliği \(W\) ise:
\

Ancak L, T veya U şeklindeki bir odada tek bir uzunluk ve genişlik değeri, yerleşimin tamamını tanımlayamaz.
Bu tür mahallerde dedektörün belirli koordinatlara yerleştirilmesi ve gerekli tavan noktalarına uzaklığının incelenmesi gerekir.
Örneğin dedektörün koordinatı \(D(x_d,y_d)\), kontrol edilen tavan noktasının koordinatı \(P(x_p,y_p)\) olsun.
Yatay uzaklık:
\

Birden fazla dedektör varsa, ilgili nokta için en yakın dedektör esas alınır:
\

Bütün korunan noktalar için:
\

olması hedeflenir. Buradaki \(r\), uygulanacak yöntemdeki izin verilen yatay mesafedir.
Bu geometrik inceleme, duman hareketinin veya dedektörün yangına tepki süresinin hesaplandığı anlamına gelmez. Fiziksel engeller ve ilgili diğer tasarım şartları ayrıca değerlendirilir.
Düzensiz bir odanın geometrik olarak en ortadaki noktasına dedektör takılması, her zaman doğru konumlandırma değildir.
Bunun nedeni, odanın bir kolunun diğerlerinden daha uzun veya daha dar olabilmesidir.
Örneğin L şeklindeki bir odanın geniş bölümü ile uzun kolu arasında dengeli olmayan bir yerleşim, uzun kolun en uzak ucunda kapsama sınırının aşılmasına neden olabilir.
Dedektörlerin yerleşimi, mümkün olduğunca korunacak alanın bütün sınırlarını karşılayacak şekilde planlanmalıdır.
| Yöntem | Nasıl uygulanır? | Sınırlama |
|---|---|---|
| Alan bölme hesabı | Toplam m², kabul edilen tasarım alanına bölünür | Şekli ve uzak köşeleri hesaba katmaz |
| Dikdörtgenlere ayırma | Alan, basit geometrik parçalara ayrılarak her parçada yerleşim oluşturulur | Fazladan cihaz içeren ihtiyatlı sonuç verebilir |
| Koordinat ve en uzak nokta kontrolü | Dedektörler gerçek koordinatlara yerleştirilir, kritik noktalar kontrol edilir | Diğer standart ve duman hareketi şartları ayrıca incelenmelidir |
Bu kitapta en çok ikinci ve üçüncü yöntemleri birlikte kullanacağız.

Çünkü yalnızca alan bölmesi uygulamak, özellikle dar bağlantıları bulunan düzensiz mahallerde yanlış sonuçlar verebilir.
Düzensiz bir alanı dikdörtgenlere ayırmak, teknik keşif ve uygulama ekipleri için anlaşılır bir yöntemdir.

Örneğin L şeklindeki bir mahal, iki dikdörtgen parçaya ayrılabilir. U şeklindeki bir mahal ise alt bağlantı bölgesi ve iki yan kol olarak üç parçaya ayrılabilir.
Her parça için hesap yapıldıktan sonra parçaların birleşim bölgeleri ayrıca kontrol edilir.
Bu yöntemin bir avantajı da yerleşim planının ve dedektör adedinin daha kolay denetlenebilmesidir.
Ancak parçaların her birine mutlaka ayrı bir dedektör konulması gerektiği düşünülmemelidir. Bazı alanlarda bir dedektör birden fazla geometrik parçanın tavan noktalarını kapsayabilir.
Önemli ayrım: Geometrik hesap için çizilmiş hayalî bölüm sınırları, gerçek duvar veya duman engeli değildir.
L şeklindeki alanlar özellikle işyerlerinde, mağazalarda, restoranlarda, büyük ofislerde, hastane bölümlerinde ve mimari açıdan düzensiz binalarda sık karşılaşılan yerleşimlerdir.

Bu mahallerde iki farklı kol bulunur. Kolların birleştiği iç köşe, dedektör yerleşimini etkileyebilir.
Ancak açık ve engelsiz bir tavanda L şeklindeki iç köşe otomatik olarak dumanı durduran bir duvar değildir. Bununla birlikte köşenin ardındaki alanın dedektörlere olan mesafesi mutlaka kontrol edilmelidir.
Şu ölçüleri kullanalım:
Toplam alan:
\

\

Dedektör konumları açıklayıcıdır. Kesin koordinat ve sayısal kontrol aşağıdaki hesapta verilmiştir. Çizim şematiktir.
L şeklindeki alanı çakışmayan iki parçaya ayıralım.
Birinci bölüm — sol dikdörtgen:
\

İkinci bölüm — alt sağ dikdörtgen:
\

Toplam:
\

Koordinat başlangıcını alanın sol alt köşesi olarak kabul edelim.
Sol bölümde iki dedektör:
\

\

Her birinin kontrol ettiği yaklaşık 8 × 6 m hücrenin en uzak köşesine uzaklığı:
\

Alt sağ bölümde iki dedektör:
\

\

Her birinin 5 × 5 m hücresindeki en uzak köşeye uzaklığı:
\

\

Böylece dört dedektörlü örnek yerleşim, 6,2 m referansını geometrik açıdan sağlar.
| Dedektör | Koordinat | Örnek kontrol hücresi | En uzak mesafe |
|---|---|---|---|
| D1 | (4, 3) | 8 × 6 m | 5,00 m |
| D2 | (4, 9) | 8 × 6 m | 5,00 m |
| D3 | (10,5; 2,5) | 5 × 5 m | 3,54 m |
| D4 | (15,5; 2,5) | 5 × 5 m | 3,54 m |
Hayır. Burada dört dedektörle kolay denetlenebilen bir örnek yerleşim gösterdik.
Daha farklı koordinatlar kullanılarak, bazı koşullarda daha düşük adetle de yatay mesafe şartı sağlanabilir.
Ancak geometrik optimizasyon dışında tavan engelleri, duman hareketi, üretici sınırları ve uygulanacak standardın bütün hükümleri kontrol edilmelidir.
Uygulama sonucu: L şeklindeki mahallerde öncelikle kolların ayrı uzunluk ve genişlikleri belirlenmelidir. Sadece toplam metrekaresine bakılmamalıdır.
U şeklindeki mahallerde iki yan kol ve bu kolları birbirine bağlayan üçüncü bir bölüm bulunur.

Bu tür alanlar otellerde, okullarda, hastanelerde, iş merkezlerinde ve büyük mimari projelerde karşılaşılabilir.
U şeklindeki bir koridor veya salonun önemli özelliği, kolların birbirinden uzaklaşması ve ortada alan dışında kalan bir bölüm bulunmasıdır.
Genel dış ölçüler:
Ortada üstten açılan boşluk:
Korunan alan:
\

\

Alt bağlantı bölgesi:
\

Sol yan kol:
\

Sağ yan kol:
\

Toplam:
\

20 × 5 m'lik alt bölüm için iki dedektörü uzunluk boyunca 5 ve 15 metre konumlarına, genişliğin orta çizgisine yerleştirelim.
Bir dedektörden kendi hücresinin en uzak köşesine:
\

\

Bu değer 6,2 metrenin altındadır.
Yan kolların her biri 5 × 10 m'dir.
Bir yan kolun merkezindeki dedektörün en uzak köşeye uzaklığı:
\

\

Bu da 6,2 m yatay mesafe sınırını sağlar.
| Bölüm | Örnek dedektör |
|---|---|
| Alt bağlantı | 2 |
| Sol kol | 1 |
| Sağ kol | 1 |
| Toplam | 4 |
Burada dört dedektörlü, 6,2 m yatay mesafe referansını sağlayan açık ve denetlenebilir bir yerleşim oluşturduk.
Ancak U şeklinde her 200 m² alan için kesinlikle dört dedektör gerekir şeklinde genelleme yapamayız.
Kolların uzunluğu, genişliği ve konumları değiştikçe sonuç değişir.
Örneğin iki kol 10 m yerine 20 m uzunluğunda olsaydı, her kolun içerisinde birden fazla dedektör gerekebilirdi.
T şeklindeki alanlar, bir ana bölümün ortasından başka bir bölümün uzandığı mimari planlardır.

Bu tip yerleşimler geniş toplantı salonlarında, üretim alanlarında, sergi bölümlerinde ve bazı ofis planlarında görülebilir.
Üst yatay bölüm:
\

Alt dikey bölüm:
\

Toplam:
\

20 × 5 m'lik üst yatay bölümü iki adet 10 × 5 m hücreye ayıralım.
Her hücrenin merkezinden en uzak köşeye:
\

\

İki dedektörle yatay referans sağlanır.
6 × 10 m'lik dikey bölümde bir dedektör merkeze yerleştirilsin.
\

\

Bu değer 6,2 m sınırının içindedir.
| Bölüm | Adet |
|---|---|
| Üst sol bölüm | 1 |
| Üst sağ bölüm | 1 |
| Dikey bölüm | 1 |
| Toplam | 3 |
Bu örnekte üç dedektörle bütün dikdörtgen alt bölgeler yatay mesafe bakımından kapsanabilmektedir.
Önemli: T şeklindeki alanın kolları farklı uzunluklara sahip olsaydı, sonuç da farklı olacaktı. T harfi biçimi tek başına dedektör sayısını belirlemez.
Z şeklindeki bir mahal, birbirinden farklı yönlere uzanan bölümler ve bunları bağlayan bir orta koldan oluşabilir.

Bu yapı, yangın algılama bakımından dikkat gerektirir. Çünkü alanın uçları birbirinden uzak olabilir ve tek merkezli bir yerleşim uç bölgeler için yetersiz kalabilir.
Bu çizim sayısal ölçülendirilmiş bir proje değildir. Z şeklindeki planın ayrı yönlere uzanan kollarının nasıl değerlendirilmesi gerektiğini göstermek içindir.
Z şeklindeki alanda izlenecek yol:
Buradaki önemli ayrıntı, bir dedektörün komşu kolların bazı noktalarına yakın olmasının bu kolların tamamını koruduğunu otomatik olarak kanıtlamamasıdır.
Birbirinden yapısal olarak ayrılmış bölümlerde geometrik uzaklık hesabına ek olarak dumanın gerçekten hareket edebildiği yollar incelenmelidir.
Z planına ait kesin cihaz sayısı verilmesi için kol ölçülerinin bilinmesi gerekir.
| Örnek | Toplam alan | Geometrik parçalar | Gösterilen yerleşim |
|---|---|---|---|
| L şeklinde | 146 m² | 8 × 12 m + 10 × 5 m | 4 |
| U şeklinde | 200 m² | 20 × 5 m + iki adet 5 × 10 m | 4 |
| T şeklinde | 160 m² | 20 × 5 m + 6 × 10 m | 3 |
| Z şeklinde | Ölçüye bağlı | Üç veya daha fazla bağlantılı bölüm | Ölçülerle belirlenecek |
Gösterilen adetler, açıklanan bölgesel yerleşimlerle hesaplanmış geometrik örneklerdir; ilgili şekiller için kanıtlanmış en düşük cihaz sayıları veya standart gereği sabit miktarlar değildir.

Dikkat edilirse 200 m² U şeklindeki alanda dört dedektörlü bir yerleşim gösterirken 160 m² T şeklindeki alanda üç dedektörlü yerleşim oluşturduk.
Buradan, toplam metrekare arttıkça dedektör sayısının her zaman aynı oranda artması gerekmediğini anlıyoruz. Yerleşim geometrisi ve seçilen çözüm belirleyicidir.
İç köşe, iki duvarın korunan alanın içerisine doğru birleşerek girinti oluşturduğu noktadır.

L, U ve T şeklindeki mahallerde iç köşeler bulunur.
Bu noktalar hesaplamada özellikle incelenmelidir.
Ancak burada yaygın bir yanlış anlamayı önlemek gerekir.
Bir duvarın oluşturduğu iç köşenin arkasındaki bölge, otomatik olarak dedektör tarafından görülemeyen bir bölge sayılmaz. Noktasal duman dedektörleri kamera veya alev dedektörü gibi doğrudan görüş hattıyla çalışmaz.
Açık ve sürekli tavanda duman, oda geometrisine ve hava hareketine göre köşe çevresinde yayılabilir.
Buna karşılık tam yükseklikte duvarlarla kapatılmış ayrı bir oda, dedektörün yatay kapsama dairesinin içinde olsa bile koridordaki dedektörle korunmuş kabul edilmemelidir.
İki durumun farkı şöyledir:
| Durum | Değerlendirme |
|---|---|
| L şeklindeki tek açık oda | Bütün tavan noktaları, mesafe ve duman hareketiyle birlikte incelenir |
| L şeklinde iki kapalı oda | Her korunan oda ayrı değerlendirilir |
| T şeklindeki açık çalışma salonu | Kollar birlikte geometrik olarak incelenebilir |
| T şeklindeki koridor ve kapalı ofisler | Koridor ve odalar ayrı koruma mahalleri olarak ele alınır |
| U şeklinde ortak tavanlı açık salon | Tüm alan için plan geometrisi kullanılır |
| U şeklinde kapılı koridor kolları | Yangın kapıları ve kompartıman ayrımları dikkate alınır |
Bir kat planına 6,2 m yarıçaplı daire çizmek, ilk geometrik kontrol için yararlıdır.
Ancak çizimde dairenin başka bir kapalı odaya taşması, dumanın duvardan geçeceği anlamına gelmez.
Dolayısıyla kapsama dairesi fiziksel duman hareketinin simülasyonu değil, ilgili standardın yatay yerleşim mesafesini değerlendirme aracıdır.
Bütün uzun alanlar dar koridor değildir.


Örneğin:
Bunlar tasarım açısından uzun ve dar mahaller olabilir. Ancak standartlarda 2 metre veya daha dar koridorlar için belirtilen özel aralıkları her birine doğrudan uygulamak doğru değildir.
CEN/TS 54-14:2018, genişliği 2 metreyi aşmayan koridorlar için özel doğrusal yerleşim yaklaşımı sunar. 2 metreden geniş mahallerde normal oda yerleşim koşulları değerlendirilmelidir.
Toplam alan:
\

Yalnızca alan hesabına bakarsak yaklaşık 77 m² referansıyla iki dedektörlük ilk tahmin elde edilebilir.
Fakat bu tahmini gerçek geometriyle kontrol etmeliyiz.
İki dedektörü uzunluk boyunca eşit aralıkla, yani 7,5 ve 22,5 metre konumlarına yerleştirelim.
Genişliğin orta çizgisinde bulunsunlar.
En uzak köşe mesafesi:
\

\

Bu, 6,2 m sınırını aşar.
Üç dedektörü uzunluk boyunca 5, 15 ve 25 metre konumlarına yerleştirelim.
En uzak nokta:
\

\

Bu değer 6,2 m'nin içindedir.
Örnek sonuç: Üç dedektörlü bu yerleşim, 6,2 metre yatay mesafe koşulunu sağlar.
Ancak dikkat: Odanın sadece 90 m² olması, iki dedektörün otomatik yeterli olacağı anlamına gelmez.
Toplam alan:
\

Dört dedektörü 5, 15, 25 ve 35 metre konumlarına, genişliğin merkezine yerleştirelim.
Her cihazın ilgili 10 × 4 m hücresinin en uzak köşesine uzaklığı:
\

\

Bu değer 6,2 m sınırının içindedir.
Burada 160 m² alan için dört dedektörlü bir yerleşim elde ettik.
Ancak depodaki rafların ve tavan yüksekliğinin uygun olduğu ayrıca doğrulanmalıdır.
Bir mahalin uzun ve ince olması, tek başına özel koridor mesafelerini kullanmaya yeterli değildir.

İlgili düzenlemenin genişlik sınırını ve diğer şartlarını sağlaması gerekir.
Örneğin CEN/TS 54-14:2018'de genişliği 2 metreyi aşmayan koridorlarda merkez hattı esaslı yerleşim için:
referans alınabilir.
Bu nedenle 30 × 1,8 m düz bir koridorda, aynı şartları sağlayan 30 × 3 m bir odadan farklı yerleşim yapılabilir.
Genişliği 2 m'den fazla olan alanlarda özel dar koridor avantajını doğrudan kullanmayacağız.
Bu konuyu 2.5 — Koridorlarda Kaç Duman Dedektörü Kullanılmalıdır? bölümünde çok daha ayrıntılı ele alacağız.
Mağaza ve satış alanları her zaman basit dikdörtgen şeklinde değildir.

Özellikle AVM mağazalarında, büyük perakende alanlarında ve showroomlarda girintili çıkıntılı mimari düzenler görülebilir.
Bu alanların bazı bölümleri birbirine açıkken bazıları tam yükseklikte raflar, teşhir duvarları veya depolarla ayrılmış olabilir.
Böyle bir mağazanın dedektör sayısı belirlenirken satış alanı tek bir açık alan kabul edilmeden önce fiziksel engeller incelenmelidir.
Bir mağazanın toplam 400 m² olduğu bilinsin.
Ancak şu bölümler bulunuyor olsun:
| Bölüm | Alan | Değerlendirme |
|---|---|---|
| Ön satış alanı | 180 m² | Açık alan geometrisi |
| Yan satış kolu | 100 m² | Ayrı uzantı geometrisi |
| Arka satış bölgesi | 80 m² | Bağlantı ve tavan koşulları |
| Kapalı depo | 25 m² | Ayrı mahal |
| Personel odası | 15 m² | Ayrı mahal |
| Toplam | 400 m² |
Bu durumda 400/77 hesabından elde edilen altı dedektörlük alan tahmini, bütün mağaza için doğrulanmış cihaz sayısı değildir.
Ön satış alanı, yan kol ve arka satış bölümünün şekilleri ve bağlantıları incelenir. Kapalı depo ve personel odası ayrı değerlendirilir.
Müşteriye yalnızca toplam metrekareyi sorarak verilen dedektör adedi, güvenilir bir yangın yerleşim hesabı değildir.
Büyük ofislerde, fabrikalarda ve otoparklarda kolonlar bulunabilir.

Kolonlar, dedektör hesabında otomatik olarak ayrı bir oda oluşturmaz.
Ancak kolonların boyutları, yerleşim sıklığı, tavan yapısıyla ilişkisi ve duman hareketine etkileri değerlendirilmelidir.
Örneğin tek bir küçük beton kolon ile tavana yakın geniş bir kiriş aynı etkiyi oluşturmaz.
Aynı şekilde çok sayıda kolonun bulunduğu bir üretim alanında, kolon aralarına sonradan yüksek raflar eklenmesi duman yayılımını değiştirebilir.
Bir kolonun yanında dedektör yerleştirilmesi gerekiyorsa üreticinin ve uygulanacak standardın minimum engel açıklıkları korunmalıdır.

Tavana yaklaşan raflar ve bölmeler, bazı durumlarda yangın algılama yerleşimi açısından duvar gibi değerlendirilebilir.
BS 5839-1:2025 değişikliklerini açıklayan NSI bülteni, tavana yakın engellerin belirli koşullarda duvar gibi değerlendirilmesini ele alır. Engelin tavana olan açıklığı ve yüksekliğinin tavan yüksekliğine oranı önemlidir.
Örneğin 3 m yüksekliğinde bir ofiste tavana yalnızca 10 cm açıklık bırakan bir bölmenin etkisi, aynı ortamda 1,5 m yüksekliğinde bulunan alçak bir masa ayırıcısından farklıdır.
Bu nedenle mağaza veya ofis planı başlangıçta açık görünse bile daha sonra yapılan bölme değişiklikleri dedektör sayısını ve yerleşimini etkileyebilir.
Bir mağazanın tavan yüksekliği 3 metre olsun.
İki farklı raf tipi düşünelim:
| Raf | Yükseklik | Tavana açıklık |
|---|---|---|
| Raf A | 1,5 m | 1,5 m |
| Raf B | 2,9 m | 0,1 m |
Raf A ile Raf B'nin duman hareketine etkisi aynı kabul edilmemelidir.
Raf B, tavana çok yakın olduğu için ilgili standart koşullarında duvar benzeri engel oluşturabilir.
Ancak yalnızca bu iki yükseklikten hareket ederek kesin dedektör sayısı hesaplanamaz. Rafın uzunluğu, yerleşimi, çevresindeki açıklıklar ve tavan geometrisi de önemlidir.
L, U ve T şeklindeki mahallerde hava akışları bazı bölümlerde farklı yönlerde ilerleyebilir.

Bir kolun sonunda hava üfleme menfezi, başka bir kolun sonunda hava emiş menfezi bulunabilir.
Böyle bir ortamda dumanın yalnızca yukarı yükselip tavan boyunca eşit biçimde yayılacağı varsayılmamalıdır.
CEN/TS 54-14:2018, dedektörlerin hava hareketlerinden etkilenmesini ve yüksek hızlı hava girişlerinin çevresindeki yerleşim koşullarını ayrıca ele alır.
Örneğin açık bir L planında, bir koldan sürekli güçlü temiz hava üfleniyorsa yangın dumanı diğer kola taşınabilir veya seyrelerek algılama noktasına daha geç ulaşabilir.
Bu nedenle özellikle büyük düzensiz açık alanlarda:

| Yaygın hata | Neden yanlış? | Doğru yöntem |
|---|---|---|
| L şeklindeki alanı toplam m²'ye bölmek | Kolların uzunluğunu ve uzak köşeleri görmezden gelir | Kolları ölçerek kritik noktaları kontrol etmek |
| U şeklindeki alanda yalnızca ortasına dedektör yerleştirmek | Yan kolların uçları sınır dışında kalabilir | Her kolun uçlarını ayrı kontrol etmek |
| T şeklindeki salonda tek merkeze güvenmek | Dikey ve yatay uzantıların mesafesi değişir | Üst ve dikey bölümlerin geometrisini incelemek |
| Z şeklindeki planı tek dikdörtgen gibi kabul etmek | Boş alanları da kapsama hesabına katabilir | Gerçek plan sınırlarını kullanmak |
| Koridor kuralını 3–4 m genişlikteki mahale uygulamak | Özel dar koridor koşulları sağlanmaz | Normal oda yerleşimiyle hesaplamak |
| Kapalı odalara kapsama dairesi çizerek yeterli saymak | Duvarların etkisi göz ardı edilir | Odaları ayrı değerlendirmek |
| Kapsama dairelerini yangın simülasyonu saymak | Duman yayılımını fiziksel olarak modellemez | Geometrik ve yangın davranışı kontrollerini ayırmak |
| Tavan yüksekliğini yok saymak | Algılama teknolojisinin kullanılabilirliği değişebilir | Yükseklik ve ürün sınırlarını kontrol etmek |
| Alan geometrisi | Örnek ölçüler | Toplam m² | CEN 6,2 m referansıyla gösterilen yerleşim |
|---|---|---|---|
| Kare | 10 × 10 m | 100 | 2 dedektörlü örnek |
| Uzun dikdörtgen | 30 × 3 m | 90 | 3 dedektörlü örnek |
| Uzun dikdörtgen | 40 × 4 m | 160 | 4 dedektörlü örnek |
| L şeklinde | 18 × 12 m dış alan, 10 × 7 m çıkarılmış | 146 | 4 dedektörlü örnek |
| U şeklinde | 20 × 15 m dış alan, 10 × 10 m çıkarılmış | 200 | 4 dedektörlü örnek |
| T şeklinde | 20 × 5 m + 6 × 10 m | 160 | 3 dedektörlü örnek |
| Z şeklinde | Kol ölçülerine bağlı | Değişken | Koordinatlarla belirlenir |
Tablo yalnızca belirtilen yatay geometriyle hesaplanmış örnek yerleşimleri karşılaştırır. Dedektör sayıları yasal asgari değer olarak kullanılmamalıdır.

Bu kontrol formu, JavaScript kullanılmadan yazdırılıp elle işaretlenebilecek şekilde hazırlanmıştır. Kaynak metindeki 14 kontrol maddesinin tamamı korunmuştur.

Şimdi öğrendiğimiz bilgileri gerçek bir ön keşif örneğinde birleştirelim.

Bir ticari yapıda 500 m² büyüklüğünde tek katlı bir işyeri bulunmaktadır.
Alan şu şekilde bölümlendirilmiş olsun:
| Mahal | Alan | Geometrik özellik |
|---|---|---|
| Ana satış alanı | 220 m² | Geniş açık alan |
| Sol satış kolu | 100 m² | L şeklinde uzantı |
| Arka teşhir alanı | 90 m² | Uzun dikdörtgen |
| Kapalı depo | 50 m² | Ayrı oda |
| Personel odası | 20 m² | Ayrı oda |
| Ofis | 20 m² | Ayrı oda |
| Toplam | 500 m² |
İlk yapılması gereken işlem, ana satış alanı ile açık bağlantılı uzantıların gerçek plan geometrisini belirlemektir.
Ana satış alanına yalnızca 220/77 işlemi uygulanması yeterli değildir.
Sol kolun ana alanla birleşim biçimi ve uzunluğu, arka teşhir bölümünün boyutları ve tavan engelleri kontrol edilmelidir.
Kapalı depo, personel odası ve ofis ise koruma kapsamlarına göre ayrı değerlendirilir.
Bu örnekte elimizde yalnızca alanlar bulunduğu için kesin dedektör adedi veremeyiz.
Bu belirsizlik bir hesaplama eksikliği değil, doğru proje hesabı için gerekli geometrik bilgilerin henüz bulunmamasıdır.
El kitabımızın amacı da bayilerin hangi bilgileri toplamadan kesin adet açıklamaması gerektiğini öğretmektir.
CEN/TS 54-14:2018, tavan düzensizliklerini, kirişleri ve hava akımlarını ayrı kurallarla ele alır. Örneğin tavan yüksekliğinin %10'undan daha derin belirli kirişlerin duvar etkisi oluşturması ve kiriş hücrelerinde ayrı algılama gerekliliği söz konusu olabilir.

BS 5839-1:2025 de tavan engelleri, bölmeler ve raflarla ilgili daha ayrıntılı hükümler içerir. Özellikle engelin tavana yakınlığı ve derinliği değerlendirilir.
Dolayısıyla burada yaptığımız yatay mesafe hesapları, bu şartların yerine geçtiği şeklinde yorumlanmamalıdır.
Uygulama sıralaması:
Geometri hesabı → Tavan ve engeller → Dedektör tipi → Hava hareketleri → Proje ve standart uygunluğu → Kesin yerleşim.
Düzensiz alanların yangın algılama tasarımında toplam metrekareden önce fiziksel geometrinin doğru anlaşılması gerekir.

L, U, T ve Z şeklindeki mahallerde, farklı kollardaki en uzak tavan noktaları kontrol edilmelidir.
Alanı küçük dikdörtgenlere ayırarak hesap yapmak, özellikle başlangıç projelendirmesinde anlaşılır ve denetlenebilir bir yöntemdir.
Buna rağmen her dikdörtgene ayrı dedektör yerleştirmek her zaman gerekli değildir. Alternatif konumlar daha az cihazla şartları sağlayabilir. Önemli olan seçilen yerleşimin uygun olduğunun gösterilebilmesidir.
Aynı şekilde dedektör sayısını sırf azaltmak amacıyla cihazları uzak köşeleri koruyamayacak şekilde yerleştirmek de kabul edilemez.
Bu bölümün temel ilkesi:
Düzensiz alanlarda önce şekli ölç, sonra uygun geometrik bölgelere ayır, dedektörleri plana yerleştir, en uzak noktaları ve engelleri kontrol et. Cihaz sayısını ancak bütün kontrollerden sonra kesinleştir.
Bölüm 2.4 — Uzun, Dar ve Düzensiz Alanlarda Dedektör Hesabı tamamlandı.
Bu bölümde L, U, T ve Z biçimli alanları; 30 × 3 m ve 40 × 4 m uzun odaları; düzensiz mağazaları, iç köşeleri, kolonları, rafları ve farklı yerleşim yöntemlerini ele aldık. Ölçülü örnekler, matematiksel hesaplar ve kontrol formu da hazırlandı.
Bu bölüm özellikle önemli. 1 metre, 1,5 metre, 2 metre, 2,5 metre, 3 metre ve daha geniş koridorları ayrı inceleyeceğiz. 5 metreden 100 metreye kadar koridor uzunlukları, düz ve L/T/U biçimli koridorlar, kapılar, kat sahanlıkları, kirişler ve asma tavanlar için hesaplar hazırlayacağız.
Ayrıca CEN/TS 54-14:2018'deki 12,4 m ile İngiliz BS 5839-1:2025'teki 15 m dar koridor referanslarının farklarını ve hangi koşullarda kullanılabileceğini ölçekli çizimlerle göstereceğiz.
Kitapta belirlediğimiz kural devam ediyor: Hiçbir teknik açıklamayı sayfa sayısını azaltmak için kısaltmayacağız.