Bağımsız odalar, kapalı kapılar, ofisler, mağazalar, oteller, çok kiracılı binalar ve ortak alanlarda yangın dedektörü yerleşimi

Yangın algılama sistemlerinde en sık yapılan hatalardan biri, bir katın veya bağımsız bölümün toplam metrekaresini dedektörün referans koruma alanına bölerek cihaz sayısını belirlemektir.

Örneğin 200 m² büyüklüğünde bir ofisin bulunduğunu düşünelim.
Bu ofis 200 m² tek ve açık bir çalışma salonundan oluşabilir. Fakat aynı 200 m² alan; sekiz ayrı çalışma odası, bir toplantı odası, bir mutfak, iki tuvalet ve bir koridordan da oluşabilir.
İki alanın toplam metrekaresi aynı olmasına rağmen yangın algılama ihtiyaçları farklıdır.
Bunun başlıca nedeni, duvarların ve kapıların duman hareketini sınırlandırmasıdır.
Bir odada başlayan yangının dumanı, kapı kapalıysa ortak koridordaki dedektöre hemen ulaşmayabilir. Bu nedenle koridordaki dedektörün kapsama yarıçapının odanın içine geometrik olarak uzanması, o odanın korunmuş olduğunu kanıtlamaz.
Temel uygulama ilkesi: Tam kapsamlı otomatik yangın algılama gereken bir binada, birbirinden duvarlarla ayrılmış korunan mahallerin dedektör ihtiyacı ayrı ayrı değerlendirilmelidir.
Bu ilke, her kapalı alana mutlaka optik duman dedektörü konulacağı anlamına gelmez. Mahal kullanımına göre ısı dedektörü, başka bir algılama teknolojisi veya standardın izin verdiği bir istisna söz konusu olabilir.
Bu kavramların birbirine karıştırılması hem eksik hem de gereksiz cihaz yerleşimine neden olabilir.

| Kavram | Açıklama | Dedektör hesabına etkisi |
|---|---|---|
| Bağımsız bölüm | Ayrı kullanım veya mülkiyete sahip bölüm | İçerisindeki odalar ayrıca incelenir |
| Oda | Fiziksel olarak bölünmüş mahal | Koruma kapsamındaysa ayrı algılama değerlendirmesi yapılır |
| Açık çalışma alanı | İçerisinde tam bölme bulunmayan ortak alan | Geometrik alan hesabı kullanılabilir |
| Koridor | Odaları ve çıkışları birbirine bağlayan geçiş alanı | Ayrı bir koruma alanı olarak değerlendirilir |
| Yangın kompartımanı | Yangın ve duman yayılımını sınırlandırmak amacıyla ayrılmış bölüm | Koruma ve yangın senaryosu açısından ayrıca ele alınır |
| Algılama bölgesi (zon) | Panelde yangının konumunu göstermek amacıyla tanımlanan bölüm | Tek bir zonda birden fazla dedektör bulunabilir |
Örneğin bir şirketin kiraladığı tek ofiste on ayrı oda bulunması, bu alanın yalnızca bir dedektörle korunacağı anlamına gelmez.
Aynı şekilde on ayrı dedektörün bulunması, bunların mutlaka on ayrı yangın algılama zonu oluşturması gerektiği anlamına da gelmez.
Türkiye'deki Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik Madde 75/3, Ek-7'de belirtilen sınırları aşan binalarda otomatik algılama zorunluluğunu düzenler.
Madde 75/4, duman dedektörünün uygun olmadığı yerlerde başka uygun algılama türlerinin kullanılmasını öngörür.
Madde 75/5 ise kapsamındaki binalarda algılayıcıların ilgili TS EN 54-14 standardına uygun yerleştirilmesini esas alır ve belirli boşluklar için istisna tanımlar.
Bundan şu sonuç çıkar:
Türkiye'de otomatik algılama gerektiren bir projede hangi odaların korunacağına, yalnızca odaların metrekaresine bakılarak karar verilemez.
Bina kullanım türü, koruma kapsamı, uygun algılayıcı teknolojisi ve yürürlükteki proje şartları birlikte değerlendirilmelidir.
İngiliz standardı, sistemin amacına bağlı olarak farklı otomatik yangın algılama kategorileri tanımlar.
| Kategori | Temel yaklaşım |
|---|---|
| L1 | Binanın genelinde çok kapsamlı otomatik algılama |
| L2 | Kaçış güzergâhlarına ek olarak belirlenen yüksek riskli mahallerin korunması |
| L3 | Kaçış güzergâhlarının ve bu güzergâhlara açılan ilgili mahallerin korunması |
| L4 | Belirlenen kaçış güzergâhlarında otomatik algılama |
| L5 | Özel bir yangın güvenliği amacına yönelik belirlenmiş algılama |
| P1 | Mülkün korunması için genel kapsamlı otomatik algılama |
| P2 | Mülkün korunması için seçilmiş yüksek riskli alanlarda algılama |
Bu kategoriler yalnızca oda sayısı değildir. Binanın yangın stratejisine göre seçilir.
2025 İngiliz standardında, L1 ve P1 sistemlerinde genel olarak bütün odaların ve alanların algılanması önerilir; ancak düşük yangın riskli bazı tuvaletler, banyolar, çok küçük dolaplar ve belirli boşluklarda istisnalar bulunabilir.
FIA'nın 2025 değişiklik rehberine göre uyuma amaçlı odalara ilişkin L2 yaklaşımı da güncellenmiş ve bu mahallerin koruma gerekliliği daha açık hale getirilmiştir.
Dolayısıyla “her odaya bir dedektör” cümlesi, özellikle genel kapsamlı algılama projelerinde önemli bir başlangıç yaklaşımı olmakla birlikte, bütün sistem kategorileri için evrensel bir kural değildir.
Şemada odalarda dedektör bulunmuyor. Koridordaki cihaz, odaların içerisindeki erken algılamanın eşdeğeri kabul edilemez. Çizim şematiktir.

Yangın bir odanın içerisinde başladığında duman önce odanın tavanına doğru yükselir ve oda içinde yayılır.
Kapının kapalı olması, dumanın koridora geçmesini sınırlayabilir. Kapı çevresindeki sızıntılar üzerinden duman geçişi mümkün olsa da bu geçişin miktarı ve hızı güvenilir erken algılama hesabı olarak kullanılamaz.
Üstelik yangının bulunduğu odada yatak, elektrikli ekipman, plastik veya başka yanıcı malzemeler varsa tehlike koridor dedektörü alarm vermeden büyüyebilir.
Bu nedenle odanın korunması gerekiyorsa, uygun algılayıcı genellikle odanın içerisinde konumlandırılır.
Kapısı sürekli açık tutulan bir odada dumanın diğer bölümlere geçmesi daha kolay olabilir. Ancak bir kapının normal kullanımda açık olması, o mahali otomatik olarak açık çalışma alanına dönüştürmez.
Yangın kapıları yangın sırasında kapanabilir. Normal kapılar kullanıcılar tarafından kapatılabilir. İşletmenin kullanım düzeni zamanla değişebilir.
Bu nedenle oda içindeki algılamanın tamamen koridordaki dedektöre bırakılması, sadece kapı genellikle açık tutuluyor gerekçesiyle uygun kabul edilmemelidir.
Bir mahali tek açık hacim olarak değerlendirmek için yapısal açıklık, duman hareketi ve standardın ilgili şartları birlikte incelenmelidir.
Ofislerde sıklıkla kullanılan cam bölmeler görsel olarak mekânı açık gösterir.

Ancak cam duvar, dumanın hareketi açısından fiziksel engel oluşturur.
Camın şeffaf olması, yangın dumanının camın içerisinden geçebileceği anlamına gelmez.
Dolayısıyla tavana kadar uzanan cam duvarlarla çevrili ve kapısı bulunan toplantı odası, tam algılama kapsamındaki bir projede ayrı değerlendirilmelidir.
Buna karşılık tavana ulaşmayan alçak bölmelerin etkisi, yüksekliğine ve tavana olan açıklığına göre farklı olabilir. Bu konu kirişli ve bölmeli tavanlar bölümünde ayrıntılı ele alınacaktır.
Şimdi en sık karşılaşılabilecek bina düzenlerini uygulamalı olarak inceleyelim.


Aşağıdaki örneklerde, aksi belirtilmedikçe odaların tamamının otomatik yangın algılama kapsamına alındığı, tavanların düz olduğu, yüksekliklerin uygun bulunduğu ve her odanın tek dedektörle geometrik olarak korunabildiği varsayılmıştır.
Bu varsayımlar altında odaların her biri için bir dedektörle başlanabilir; koridorlar ve ortak alanlar buna ayrıca eklenir.
Merkezden en uzak köşeye yatay mesafe:
\

Ön yerleşim: 1 adet optik duman dedektörü.
Diğer koşullar da uygunsa tek cihaz yeterli olabilir.
İki odanın her biri 20 m² olsun.
Toplam:
\

Her oda kendi içerisinde algılama gerektiriyorsa başlangıç hesabımız:
\

Odaların arasında tam yükseklikte duvar ve kapı bulunduğundan tek dedektörün iki odayı birlikte koruduğu varsayılmaz.
İşyerimizde beş kapalı oda olduğunu ve her odanın 20 m² olduğunu varsayalım.
\

Tam oda algılaması kapsamında:
\

Başlangıç miktarı: 5 duman dedektörü.
Fakat aynı işyerinde ayrı bir koridor, mutfak, teknik oda veya başka mahal varsa bunlar da değerlendirilmelidir.
Yalnızca beş çalışma odasına yerleştirilen dedektörler, işyerinin tamamının yangın algılama tasarımının tamamlandığını göstermez.
On odanın her biri 20 m² olsun.
\

Tam oda koruma yaklaşımında:
10 adet oda dedektörüyle başlangıç yapılır.
Ancak bu 10 odanın bağlandığı koridorun da koruma kapsamına alınması gerekiyorsa koridor dedektörleri ayrı hesaplanır.
Koridorun uzunluğu ve genişliği bilinmeden toplam sistem sayısı kesinleşmez.
Yirmi odadan oluşan bir işyerinde bütün odaların tam koruma kapsamında olduğunu varsayalım.
Odalardan bazıları 10 m², bazıları 20 m², bazıları da 35 m² olabilir.
Her oda ilgili geometrik mesafe şartlarını tek dedektörle sağlayabiliyorsa:
\

Ancak 35 m² odalardan birinin örneğin 17,5 × 2 metre gibi çok uzun bir geometriye sahip olması halinde tek merkez dedektörünün yeterliliği yeniden kontrol edilir.
Oda başına bir dedektör başlangıç yaklaşımıdır; her odada kesinlikle bir cihazın yeterli olduğu anlamına gelmez.
| Bina düzeni | Oda dedektörü başlangıcı | İlave değerlendirilecek alan |
|---|---|---|
| 1 adet 25 m² oda | 1 | Varsa diğer mahaller |
| 2 adet 20 m² oda | 2 | Ortak geçiş alanı |
| 3 adet 15 m² oda | 3 | Koridor |
| 5 adet 20 m² oda | 5 | Koridor, teknik hacimler |
| 8 adet 25 m² oda | 8 | Koridor, toplantı salonu |
| 10 adet 20 m² oda | 10 | Koridor, depo, diğer odalar |
| 15 adet 15 m² oda | 15 | Ortak kullanım alanları |
| 20 adet 20 m² oda | 20 | Koridor ve bütün ilgili ortak mahaller |
Bu tabloda belirtilen sayıların tamamı, her odanın algılama kapsamında olduğu ve tek dedektörle korunabildiği varsayımına dayanır. Hukuki minimum sayı veya nihai proje metrajı değildir.
Şimdi örneğimizi daha gerçekçi hale getirelim.

Bir işyerinde sekiz çalışma odası ve bu odaların açıldığı ortak bir koridor bulunsun.
Her oda 20 m², koridor ise 24 metre uzunluğunda ve 2 metre genişliğinde olsun.
Oda alanları:
\

Koridor alanı:
\

Toplam:
\

Bütün odalar algılama kapsamındaysa ve bir dedektör her oda için yeterliyse:
\

Bu koridor 2 metre genişliğinde olduğundan, ilgili yöntem izin veriyorsa dar koridor yerleşim şartları kullanılabilir.
Örnek CEN/TS 54-14:2018 referansında, böyle bir dar koridorda dedektör aralığı en fazla 12,4 m, uçlara mesafe ise 6,2 m olarak değerlendirilir.
24 metre uzunluktaki koridora iki dedektör yerleştirelim.
Konumlar:
Dedektörler arası mesafe:
\

Koridor uçlarına mesafeler:
\

Bu değerler dar koridor referansının belirtilen doğrusal koşulları içindedir. Diğer standart koşulları ayrıca doğrulanmalıdır.
Dolayısıyla:
\

\

Şematik örnek: oda başına bir dedektör ve koridorda iki dedektör. Oda ölçülerinin kendi içindeki geometrik uygunluğu ayrıca doğrulanmalıdır.
Örnek sonuç: 10 dedektör.
Bu sayının sebebi 208 m² alanın herhangi bir sabit değere bölünmesi değildir. Her ayrı odanın ve koridorun kendi içinde hesaplanmasıdır.
Bir ofis odasının içerisinde ayrıca arşiv bölmesi, küçük depo, toplantı kabini veya teknik hacim bulunabilir.

Örneğin 50 m²'lik bir müdür odasının içerisinde 8 m²'lik, tavana kadar duvarlarla çevrilmiş ayrı bir arşiv odası oluşturulmuş olsun.
Bu durumda 50 m² toplam alana tek bir dedektör yerleştirerek her iki hacmin korunduğu varsayılmamalıdır.
Daha doğru değerlendirme:
Arşivde kâğıt, ambalaj veya yanıcı malzemeler bulunması nedeniyle yangın yükü önemli olabilir.
Bu örnek bize fiziksel oda ayrımının, toplam metrekareden daha belirleyici olabileceğini gösterir.
Burada dikkatli olmalıyız.

2 m²'lik bir dolap, 4 m²'lik bir arşiv, 5 m²'lik bir elektrik odası ve 5 m²'lik bir tuvalet aynı şekilde değerlendirilmez.
İngiliz BS 5839-1:2025 standardının L1/P1 yaklaşımında düşük yangın riskli bazı küçük dolapların — tipik olarak 1 m²'den küçük olanların — ve belirli tuvalet, duş ve banyo alanlarının algılamadan hariç tutulmasına yönelik şartlı istisnalar bulunmaktadır.
Bu, Türkiye'de 1 m² altındaki her dolap dedektörsüz bırakılabilir şeklinde genel bir yasal hüküm değildir.
| Küçük mahal | İlk değerlendirme |
|---|---|
| 1 m²'den küçük, yanıcı yük bulunmayan dolap | İlgili standardın istisna şartları incelenebilir |
| 2 m² kâğıt arşivi | Yangın yükü nedeniyle algılama ihtiyacı değerlendirilmeli |
| 4 m² elektrik pano odası | Elektriksel yangın riski ve uygun teknoloji değerlendirilmeli |
| 5 m² temizlik malzemesi odası | Depolanan kimyasallar ve yanıcı maddeler incelenmeli |
| 5 m² tuvalet | Yangın yükü ve düşük risk istisnaları kontrol edilmeli |
| 6 m² mini mutfak | Pişirme kaynaklı istenmeyen alarm riski nedeniyle uygun algılayıcı seçilmeli |
| 8 m² server odası | Koruma gereksinimi ve hava akımı ayrıca incelenmeli |
Önemli kural: Bir odanın küçük olması, yangın riskinin de küçük olduğu anlamına gelmez.
Özellikle elektrik panolarının, bataryaların, yanıcı sıvıların veya değerli elektronik ekipmanların bulunduğu küçük odalarda özel değerlendirme gerekir.
Tuvalet, duş ve banyoların yangın algılama bakımından değerlendirilmesi, kullanım şekline ve gerçek yangın riskine bağlıdır.

Optik duman dedektörleri su buharı, yoğuşma ve aerosol etkileri nedeniyle bazı banyo ortamlarında istenmeyen alarm oluşturabilir.
İngiliz L1/P1 uygulamasında düşük riskli tuvalet ve banyolar için belirli istisnalar vardır. Ancak bu istisnalar, bütün bu hacimlerin daima dedektörsüz bırakılabileceği anlamına gelmez.
Örneğin bir hastane, alışveriş merkezi veya başka bir kamusal binadaki tuvalet, kötü niyetli yangın çıkarma riski veya farklı yangın yükleri nedeniyle özel değerlendirme gerektirebilir.
OPAX rehberinde şu ifadeyi kullanalım: Tuvalet ve banyolarda dedektörün gerekliliği, yangın riski ve uygulanacak standart kapsamında belirlenmelidir. Duman dedektörünün uygun olmadığı yerde alternatif algılama değerlendirilir.
Ofislerdeki çay ocakları ile profesyonel restoran mutfakları aynı özellikte değildir.

Örneğin yalnızca su ısıtıcısı bulunan küçük bir ofis çay alanında, yemek üretimi yapan ticari mutfağa kıyasla farklı aerosol ve yangın koşulları bulunur.
Profesyonel mutfaklarda pişirme işlemleri yoğun buhar ve aerosol oluşturabilir. Bu nedenle optik duman dedektörü yerine uygun sınıftaki ısı dedektörü veya başka teknoloji değerlendirilir.
Ancak bir odada optik duman dedektörünün uygun olmaması, o odanın mutlaka yangın algılaması dışında bırakılacağı anlamına gelmez.
Bu ayrım Türkiye yönetmeliğinin 75/4 maddesindeki yaklaşım açısından da önemlidir.
Otel uygulamalarında yalnızca oda sayısını bilmek de yeterli değildir. Ancak konaklama odalarının bireysel algılaması özellikle önemlidir.

Örneğin 20 odalı bir otelin her odasının 25 m² olduğunu düşünelim.
Konaklama odaları algılama kapsamına alınmışsa ve her biri uygun dedektörle korunabiliyorsa:
\

Bu sayı yalnızca yatak odalarına ilişkindir.
Otelin koridoru, merdiveni, resepsiyonu, restoranı, mutfağı, teknik odaları ve diğer bölümleri ayrı değerlendirilir.
İngiliz hükümetinin konaklama tesislerine yönelik yangın risk değerlendirme rehberinde oteller için örnek sistem kategorisi olarak L2 yer almaktadır. FIA'nın 2025 açıklamaları ise uyuyan insanların bulunduğu odalarda duman veya uygun çok kriterli algılamaya öncelik verilmesini destekler.
Önemli bir ayrıntı: Otel yatak odasında yalnızca ısı dedektörüne dayanmak, kişileri uyurken erken uyarmak açısından yeterli olmayabilir. 2025 İngiliz rehberi bu hususu özellikle vurgulamaktadır.
Bazı otel odalarında yatak bölümüyle giriş holü arasında kapı veya tam bölme bulunabilir.
Bu durumda “bir otel odası = her koşulda tek dedektör” şeklinde otomatik karar verilmemelidir.
Odaların planı incelenmeli ve korunacak ayrı hacimler değerlendirilmelidir.
Dört katlı bir otel düşünelim.
Her katta:
Yalnızca yatak odaları:
\

Koridorlar ve diğer korunması gereken mahaller ayrıca eklenir.
Dört katın her birinde koridorun ilgili dar koridor kurallarıyla iki dedektör gerektirdiği varsayılırsa:
\

Yatak odaları ve koridorların toplamı:
\

Bu 48 dedektör, otelin tamamı için kesin miktar değildir. Merdivenler, lobi, teknik hacimler, kat planları ve diğer korunan alanlar ayrıca değerlendirilmelidir.
Bir okulda sınıflar, koridorlar, öğretmenler odası, laboratuvarlar, depolar, kazan dairesi, mutfak ve diğer bölümler bulunabilir.

Bütün sınıfların algılama kapsamında olduğu bir örnekte 12 adet sınıf varsa ve her sınıf bir dedektörle korunabiliyorsa:
\

Fakat okulda geniş spor salonları, laboratuvarlar veya özel kullanımlı odalar da bulunabilir.
Örneğin kimya laboratuvarında buhar ve deney koşulları, dedektör tipi seçiminde önem taşıyabilir.
Koridorlardaki dedektörler sınıfların içerisindeki algılamanın yerine otomatik olarak geçmez.
Dolayısıyla okul projesinde sınıfları, ortak alanları ve özel riskli mahalleri ayrı çizelgeler halinde ele almak daha doğrudur.
Hastaneler, bakım evleri ve sağlık kuruluşlarında algılama sistemi yalnızca cihaz sayısı yönünden değerlendirilmemelidir.

Hastaların hareket kabiliyeti, uyuma durumu, yoğun bakım alanları, personel uyarısı, kademeli tahliye ve yangın kompartımanları gibi hususlar önemlidir.
Örneğin 20 hasta odası bulunan bir katta yalnızca toplam alana bakılarak dedektör sayısı belirlenemez.
Hasta odaları, koridorlar, tıbbi depolar, elektrik odaları ve diğer mahaller kendi yangın riskleri ve koruma ihtiyaçlarıyla ele alınır.
Ayrıca hastanelerde alarmların nasıl iletileceği ve yangın sırasında hangi personelin hangi işlemi gerçekleştireceği de sistem tasarımının bir parçasıdır.
Bu nedenle sağlık kuruluşlarına ait örnekler, onaylı yangın stratejisi olmadan kesin montaj reçetesi olarak kullanılmamalıdır.
Örneğin bir iş merkezinin tek katında dört farklı kiracı bulunduğunu düşünelim.

Her işyerinin kendine ait odaları vardır ve dördü de ortak koridora açılır.
Her işyerinin iki ayrı odası olduğunu ve tüm odaların algılama kapsamında bulunduğunu varsayalım.
Oda dedektörleri:
\

Ortak koridorda örneğin iki dedektörün gerekli ve yeterli olduğu doğrulanırsa:
\

Fakat işyerlerinden birinin içerisinde ek depo veya toplantı odası varsa bu da değerlendirilmelidir.
Bu soru cihaz yerleşiminden daha geniş bir konudur.
Tek binadaki farklı kiracıların hangi yangın algılama sistemine bağlanacağı; binanın yangın stratejisine, onaylı projesine, ortak alarm iletimine ve mevzuata göre belirlenir.
Her işyerinin kendi içinde dedektör bulunması, bina genelindeki yangın uyarısının koordinasyonunun gereksiz olduğu anlamına gelmez.
Bu nedenle ayrı kullanım alanı ile ayrı yangın alarm sistemi birbirine karıştırılmamalıdır.
Şimdi üç katlı bir ofis binasını ele alalım.

Her katta:
Bütün çalışma odaları ile toplantı odalarının birer uygun dedektörle korunduğunu varsayalım.
Kat başına:
\

\

Toplam oda dedektörü:
\

Üç kat için:
\

Koridorlar, mutfaklar, merdivenler ve diğer mahaller bu 21 sayısına dâhil değildir.
Mutfaklar için uygun algılama tipi belirlenecek, tuvaletler için standarttaki koşullu istisnalar incelenecek ve merdivenler ayrı değerlendirilecektir.
Örneğin bu binanın toplam alanı 900 m² olsun.
900/100 = 9 cihaz hesabı, 21 ayrı çalışma ve toplantı odasının bulunduğu binanın koruma ihtiyacını temsil etmez.
Tam kapsamlı algılamada kapalı odaların ayrı değerlendirilmesi bu yüzden önemlidir.
Her oda bir dedektörle korunamaz.

Odanın uzunluğu, genişliği, tavan yüksekliği, kirişleri, havalandırması veya içerisinde bulunan engeller nedeniyle birden fazla dedektör gerekebilir.
Örneğin 120 m² büyüklüğünde 20 × 6 metre bir oda düşünelim.
Merkezde bir dedektörün en uzak köşeye mesafesi:
\

Bu mesafe önceki bölümde ele aldığımız 6,2 m ve 7,5 m yatay referansların ikisini de aşar.
Dolayısıyla tek dedektör yeterli değildir.
İki dedektörü 5 ve 15 metre uzunluk konumlarına ve genişliğin ortasına yerleştirirsek:
\

Böylece yatay mesafe bakımından her iki referansın içinde bir yerleşim elde edebiliriz.
Ancak uygulanacak standardın alan sınırı ve diğer geometrik şartları da ayrıca sağlanmalıdır.
Bu örnek, aynı oda içerisinde birden fazla dedektör kullanılmasının gerekebileceğini gösterir.
Tam yükseklikte bölme

Korunan mahaller kendi dedektör yerleşimleriyle değerlendirilir.
Tavana ulaşmayan bölme
Dumanın tavanda yayılma imkânı bulunabilir; açıklık ve standart koşulları incelenir.
Kısmi bölmenin tavandan ne kadar aşağıda bittiği önemlidir.
Bazı yüksek raf veya bölmeler duvar gibi değerlendirilmek zorunda kalabilir. Özellikle tavana çok yakın olan engeller dumanın serbest hareketini önemli ölçüde değiştirebilir.
Bu nedenle bölmenin 1,5 metre yüksekliğinde olması ile 2,9 metre yüksekliğinde olması, 3 metre tavan yüksekliğine sahip bir odada aynı durum değildir.
Bu konuya 2.7 — Kirişli, Eğimli ve Bölmeli Tavanlarda Dedektör Hesabı bölümünde ayrıntılı olarak döneceğiz.
Bir binada dedektör sayısını belirlerken her mahali ayrı satırda değerlendiren bir çizelge oluşturulmalıdır.
Örneğin:
| Mahal | Adet | Oda başına başlangıç | Toplam |
|---|---|---|---|
| Çalışma odası | 8 | 1 | 8 |
| Toplantı odası | 2 | 1 | 2 |
| Müdür odası | 1 | 1 | 1 |
| Arşiv | 1 | 1 | 1 |
| Koridor | 1 | 2 | 2 |
| Elektrik odası | 1 | 1 uygun algılayıcı | 1 |
| Mutfak | 1 | Ayrı algılayıcı tipi seçimi | Belirlenecek |
| Tuvalet | 2 | Koruma gerekliliği incelenecek | Belirlenecek |
| Belirlenmiş başlangıç toplamı | 15 |
Bu örnekte 15 cihazlık başlangıç miktarının tamamı duman dedektörü olmak zorunda değildir. Elektrik odası ve diğer özel alanların uygun teknolojisi ayrıca belirlenir.
Tablonun nihai hale gelebilmesi için her mahallin ölçüsü, tavan yüksekliği, kullanım amacı ve proje koruma kapsamı bilinmelidir.
Bu hesaplayıcı, tam oda korumasının öngörüldüğü bir projede, tek dedektörle korunabildiği kabul edilen odalar ve ayrıca hesaplanmış koridor dedektörleri üzerinden ön miktar oluşturur.

Her korunan kapalı odanın en az bir uygun dedektör gerektirdiği ve oda geometrisinin tek dedektöre izin verdiği örnek varsayımdır.
Bu bölümün özgün metninde 13 adet başlangıç sonucu bulunmaktadır. Aşağıdaki sayılar, bu sonucu açıklamak için verilmiş örnek giriş değerleridir; gerçek proje bilgileri değildir.
| Ön keşif girdisi | Sabit örnek değer |
|---|---|
| Çalışma odası sayısı | 8 |
| Toplantı odası sayısı | 2 |
| Korunan arşiv/depo odası | 1 |
| Koridor dedektörleri (ayrı hesaplanmış) | 2 |
| Diğer korunan mahallerin dedektörleri | 0 |
| Örnek toplam başlangıç miktarı | 13 adet |

Geometrik ve standart uygunluğu henüz doğrulanmamış ön keşif sonucudur. Gerçek hesapta koridor ve diğer mahaller için bağımsız değerlendirme yapılmalıdır. Bu sabit örnek JavaScript kullanmaz; sonuç otomatik değişmez.
Bölünmüş odalarda dedektör yerleşim kontrolü — 12 kontrol maddesi. Bu form JavaScript olmadan yazdırılabilen sabit bir listedir.

| Hatalı yaklaşım | Doğru uygulama |
|---|---|
| Kat alanını 100'e bölerek dedektör sayısı bulmak | Ayrı odaları ve koridorları ayrıca değerlendirmek |
| Koridor dedektörü odaları da korur demek | Kapalı odalarda gerekli algılamayı sağlamak |
| Cam bölmeleri yok saymak | Camın fiziksel duman engeli oluşturduğunu değerlendirmek |
| Her küçük odaya aynı dedektörü takmak | Yangın riskine göre algılayıcı seçmek |
| Mutfakta yanlış alarm nedeniyle algılamayı tamamen kaldırmak | Uygun alternatif teknolojiyi değerlendirmek |
| Bütün tuvaletlere otomatik dedektör takmak | Risk ve standardın izin verdiği istisnaları kontrol etmek |
| Bir odada her zaman tek dedektör yeterli saymak | Oda geometrisini, yüksekliğini ve engelleri kontrol etmek |
| Ayrı kiracıların yangın sistemlerini bağımsız düşünmek | Bina genelindeki yangın senaryosu ve alarm koordinasyonunu değerlendirmek |
| Kablosuz sinyali artırmak için dedektörü koridora taşımak | Doğru algılama konumunda güvenilir RF bağlantısı sağlamak |
Bölünmüş odalarda dedektör hesabının en önemli unsuru toplam bina alanından önce, algılanması gereken fiziksel mahallerin doğru belirlenmesidir.
Tam kapsamlı algılama gereken bir yapıda her korunan oda ayrı değerlendirilir. Koridorlar, merdivenler, ortak mahaller ve özel riskli alanlar da kendi koşullarına göre ele alınır.
Bir odanın küçük olması, algılama gereksinimini otomatik olarak kaldırmaz. Bir odanın büyük olması da yalnızca alanına bölme yapılarak doğru sayı bulunabileceği anlamına gelmez.
Özet olarak doğru yaklaşım şudur:
Önce binanın koruma kapsamını belirleyin. Sonra odaları ve diğer mahalleri ayrı ayrı inceleyin. Her mahal için uygun algılama teknolojisini seçin. Ardından geometrik yerleşimi ve bütün istisnaları kontrol ederek cihaz sayısını kesinleştirin.
$150,00 (7.500,00 TL) +KDV
$180,00 (9.000,00 TL)$200,00 (10.000,00 TL) +KDV
$240,00 (12.000,00 TL)$216,00 (10.800,00 TL) +KDV
$259,20 (12.960,00 TL)$240,00 (12.000,00 TL) +KDV
$288,00 (14.400,00 TL)$104,00 (5.200,00 TL) +KDV
$124,80 (6.240,00 TL)$1.300,00 (65.000,00 TL) +KDV
$1.560,00 (78.000,00 TL)$411,00 (20.550,00 TL) +KDV
$493,20 (24.660,00 TL)$383,00 (19.150,00 TL) +KDV
$459,60 (22.980,00 TL)$298,00 (14.900,00 TL) +KDV
$357,60 (17.880,00 TL)€189,52 (10.632,07 TL) +KDV
€227,42 (12.758,49 TL)€150,00 (8.415,00 TL) +KDV
€180,00 (10.098,00 TL)€199,98 (11.218,88 TL) +KDV
€239,98 (13.462,65 TL)